Jana Zamoyskiego w Zamościu i pozostał na tym stanowisku do 2006 roku.
Dzieła Profesor Stanisław Popek jest również pisarzem i poetą, członkiem Związku Literatów Polskich. Opublikował 16 zbiorów poezji: Wymiary czasu (1994), Ku brzegom Styksu (1996), Wenus leżąca (1996), Tryptyk z Michałem Aniołem (1997), Ptakom błękitnym (1999), Odsłony Rzymskie (2000), Maski podróżne (2001), Srebrne ogrody (2003), Poliptyk czasu-wybór poezji (2006), W ogrodach Minerwy (2014), Kwiaty dla Afrodyty (2015), W cieniach mistrzów (2016), oraz tom opowiadań Sny z wieży milczenia (2008) i powieści Dwunaste skrzypce (2011), Oczy ikony (2013), Naznaczony Syberią (2015). Jego utwory były publikowane w wielu almanachach i czasopismach literackich w języku polskim, flamandzkim, rosyjskim oraz rumuńskim. W latach 1998–2002 był prezesem Lubelskiego oddziału Związku Literatów Polskich. Jest także członkiem honorowym Polskiego Stowarzyszenia Kreatywności i Towarzystwa przyjaciół Sztuk Pięknych. Od 50 lat jest artystą plastykiem. W tym czasie zorganizował 50 wystaw indywidualnych w kraju i za granicą. Między innymi w Libanie, Białorusi