W nabożeństwach w cerkwi brali udział głównie uczennice i uczniowie. Aby ułatwić im dostęp do świątyni, miała ona, oprócz wejścia frontowego, także dwa boczne, wychodzące bezpośrednio na dziedzińce szkoły sześcioklasowej i gimnazjum. Jednocześnie w nabożeństwie mogło brać udział 450 osób. Od początku obiekt posiadał centralne ogrzewanieR. Brodawko, Prawosławnyje chramy Odiessy i odiesskoj obłasti. Putiewoditiel, IPP „Pieczatnyj Dom”, Odessa 2004, s. 20.. Świątynia była czynna do lat 30. XX wieku, gdy władze radzieckie zamknęły ją. Została ponownie udostępniona wiernym podczas rumuńskiej okupacji Odessy w czasie II wojny światowej, podobnie jak kilka innych cerkwi w mieście. W 1961 świątynia została zamknięta po raz drugi i przez kolejne trzydzieści lat mieścił się w niej magazyn. W 1991 obiekt zwrócono Cerkwi prawosławnej, a następnie odrestaurowano.
Architektura mały|lewo|200px|Wnętrze świątyni Cerkiew została wzniesiona w stylu rosyjsko-bizantyjskim. Jest to świątynia jednoprzestrzenna, z jedną wieżą na elewacji frontowej. We wnętrzu znajduje się jednorzędowy ikonostas.
Przypisy
Grzegorza i Zoe Kategoria:Cerkwie eparchii odeskiej Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Grzegorza z Nazjanzu Cerkiew Świętych Grzegorza i Zoe