W latach 1975–1980 podjęto na szerszą skalę modernizację parku maszynowego w zakładach w Bydgoszczy i Solcu Kujawskim, gdzie wprowadzono importowane taśmy montażowe. Rozpoczęto produkcję butów systemem klejonym oraz na spodach poliuretanowych. Nie udało się natomiast przeprowadzić budowy nowego zakładu obuwniczego, który miał zastąpić stare wyeksploatowane obiekty oraz zmodernizować garbarni w Bydgoszczy i Włocławku, które z uwagi na wyziewy i lokalizację w centrach miast były uciążliwe dla środowiska. W zakładach „Kobra” panowały trudne warunki pracy z powodu ciasnoty starych, przedwojennych budynków fabrycznych, zagęszczenia maszyn, słabej wentylacji, wyziewów klejów, hałasu. W celu poprawy sytuacji lokalowej w latach 70. obok budynku produkcyjnego przy ul. Kościuszki postawiono m.in. biurowiec oraz nową halę produkcyjną. Główne magazyny przedsiębiorstwa znajdowały się przy ul. Gdańskiej 102. Fabryka należała do najbardziej sfeminizowanych zakładów w BydgoszczyObok Zakładów Przemysłu Odzieżowego „Modus”, Przedsiębiorstwa Przemysłu Cukierniczego „Jutrzenka”, Zakładów Przemysłu Dziewiarskiego „Dzianotex”, Zakładów Rowerowych „Predom-Romet”, Zakładów Radiowych „Unitra-Eltra” i Zakładów Teletechnicznych „Telkom-Telfa”.Natalia Kopczyńska: Kobiety w zakładach pracy w Bydgoszczy w latach 1970–1980.