Dziewięciozgłoskowiec jambiczny (czterostopowiec jambiczny hiperkatalektyczny) – format wiersza sylabotonicznego, w którym akcenty padają zasadniczo na sylaby parzyste. Dziewięciozgłoskowiec jambiczny zajmuje w systemie wiersza polskiego miejsce pośrednie między sylabizmem a sylabotonizmem, a jego tożsamość metryczna zależy w dużym stopniu od utrzymania średniówki (typowej dla sylabizmu) i użycia rymów męskich (typowych dla sylabotonizmu)Wiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003, s. 102-103.. Dziewięciozgłoskowiec jambiczny jest bardzo popularny w poezji współczesnej, gdzie występuje między innymi w poezji Czesława Miłosza (Traktat moralny) wczesnej liryce Wisławy Szymborskiej (Konkurs piękności męskiej) i twórczości Zbigniewa Herberta (Piosenka z tomu Epilog burzy). Wcześniej stosowali go Adam Asnyk (Ta łza...Aleksandra Okopień-Sławińska, Jamb, [w:] Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Słownik terminów literackich, Wrocław 2002.), Kazimierz Przerwa-Tetmajer (Anioł Pański), Jan Kasprowicz (Krzak dzikiej róży w ciemnych smreczynach, Cisza wieczorna) i Julian Tuwim (Kwiaty polskie)Piotr Michałowski: Za sztachetami gęstych jambów: o wersyfikacji "Kwiatów polskich" Juliana Tuwima, Ruch Literacki 1/1997.