Gustavus Ferdinand von Tempsky (ur. 15 lutego 1828 w Braunsbergu w Prusach Wschodnich – obecnie Braniewo w województwie warmińsko-mazurskim, zm. 7 września 1868 w Nowej Zelandii) – pruski szlachcic z rodu o polskich korzeniach, żołnierz, poszukiwacz przygód, artysta i korespondent gazetBiografia w Historii Nowej Zelandii http://www.nzhistory.net.nz/people/gustavus-von-tempsky.. .
Życiorys Urodził się w szlacheckiej rodzinie pruskiej o korzeniach polskich, mieszkającej w Prusach Wschodnich, ale dorastał w Legnicy. Ukończył wojskowe szkoły kadetów w Poczdamie i Berlinie. W 1846 r. po zaledwie 9 miesiącach służby w armii pruskiej zwolnił się i wyjechał na Wybrzeże Moskitów w Ameryce Środkowej (wybrzeże dzisiejszych Hondurasu i Nikaragui). Tam szkolił miejscowych Indian w służbie brytyjskiej, poznając zasady walki w dżungli. W 1850 r. poszukiwał kruszcu podczas gorączki złota w Kalifornii. W latach 1853–1855 odbył liczącą 3000 mil podróż przez Meksyk, Gwatemalę i Salwador, z której w 1858 roku w Londynie opublikował tom wspomnień pod tytułem „Mitla”. Jeszcze w 1855 roku poślubił Emelię Ross Bell, z którą miał trójkę dzieci, dwóch synów i córkę. Kolejno przenosił się z rodziną do Szkocji, potem Australii, by ostatecznie w 1862 r.