Appressoria oddziałują także mechanicznie; mogą wytwarzać wysokie (do 8 MPA) ciśnienie osmotyczne ułatwiające przebicie kutykuli.

Appressoria wraz z hyfopodiami i podkładkami infekcyjnymi tworzą tzw. struktury preinfekcyjne umożliwiające grzybom pasożytniczym zaatakowanie organizmu żywiciela.

Mechanizm pokonywania ściany komórkowej rośliny przez grzyba Po przyczepieniu się zarodników na powierzchni żywiciela, powstająca strzępka kiełkowa odbiera wskazówki fizyczne, takie jak twardość powierzchni i hydrofobowość, a także sygnały chemiczne, w tym monomery woskowe, które wyzwalają tworzenie się appressorium. Tworzenie się appressorium rozpoczyna się, gdy czubek strzępki kiełkowej przestaje rosnąć polarnie, haczy się i zaczyna puchnąć. Zawartość zarodnika jest następnie przekazywana do rozwijającego się appressorium, w szyjce appressorium rozwija się przegroda, a strzępka kiełkowa i zarodnik giną. W miarę dojrzewania appressorium, staje się ono mocno przytwierdzone do powierzchni rośliny, a gęsta warstwa melaniny osadza się w ścianie appressorium, z wyjątkiem poru na granicy między rośliną a rośliną.