Jan Skalski, właściwie Jan z Valdštejnu i Małej Skały (ur. data nieznana, zm. 1472 w Grudziądzu) – czeski szlachcic z wybitnego rodu mającego siedzibę koło Żelaznego Brodu w północnych Czechach. Dowódca czeskich zaciężnych w służbie polskiej podczas wojny trzynastoletniej 1454–1466. Odegrał znaczącą rolę podczas działań na Warmii, w Prusach Dolnych i na Zalewie Wiślanym.
Życiorys Wcześniejsze losy są nieznane. Podczas wojny trzynastoletniej początkowo zaciągnął się do służby dla Krzyżaków, ale już w roku 1455 z powodu zaległości w płaceniu żołdu przeszedł na służbę do króla Kazimierza Jagiellończyka i służył wiernie do końca wojny trzynastoletniej. W 1455 r. ze swym oddziałem wkroczył do zajętych przez Związek Pruski warmińskich miast Braniewa i Fromborka. Stąd organizuje wypady na sąsiednie zamki i miasta. Wykorzystując braniewskie okręty kaperskie i obsadzając je czeskimi zaciężnymi prowadził działania na wybrzeżu Zalewu Wiślanego.