Historia gatunku Przodkowie szczurzynka koralowego wywodzili się z delty rzeki Fly. Gatunek został odkryty w 1845 roku przez marynarzy z HMS Bramble, którzy odkryli wysepkę i dla sportu polowali na żyjące na niej gryzonie. W 1978 roku oceniano, że na wysepce może żyć kilkaset gryzoni; badania terenowe w 2004 roku pozwoliły ocenić, że na Bramble Cay żyje najprawdopodobniej nie więcej niż 50 osobników. Zasięg szczurzynka koralowego był jednym z najmniejszych zasięgów występowania ssaków. Gryzoń ten był uznawany za gatunek krytycznie zagrożony ze względu na wysokie prawdopodobieństwo utraty środowiska, zagrożenie wprowadzeniem obcych gatunków do ekosystemu, a w dalszej kolejności także chów wsobny.
Erozja wysepki przez morze doprowadziła do tego, że w dekadzie 2004–2014 powierzchnia suchego lądu, wynurzonego podczas przypływów, skurczyła się z 4 do 2,5 ha. Znacznie bardziej zmalał obszar porośnięty przez roślinność: z 2,2 ha w 2004 r. do zaledwie 6,5 ara w marcu 2014, co oznacza utratę 97% dostępnego środowiska. Późniejsza ekspedycja stwierdziła wprawdzie wzrost porośniętej powierzchni, ale jej różnorodność biologiczna zmalała.