Kilkudziesięciu spośród nich spalono na stosie, a niemal żadna rodzina nie uniknęła konfiskat lub kar pieniężnych.
Trybunał w Toledo (1485–1820) W maju 1485 siedzibę trybunału przeniesiono do Toledo, gdzie wkrótce potem ujawniono domniemany spisek przeciwko inkwizytorom. Udaremnienie rzekomego spisku i ogłoszone następnie Edykty Łaski spowodowały masowe autodenuncjacje żydowskich konwertytów. W latach 1486–1487 ponad 5 tysięcy konwertytów z Toledo i okolic przyznało się do potajemnego wyznawania judaizmu, a kilkudziesięciu, którzy się nie przyznali dobrowolnie, spłonęło na stosach. Kilka następnych lat inkwizytorzy Toledo spędzili głównie na wizytacjach swego okręgu, ich obecność odnotowano m.in. w Madrycie (1490, 1492) i Guadalajarze (1492/93). Większość rodzin konwertyckich w archidiecezji zostało w różnym stopniu poddanych represjom. Zgodnie z rozporządzeniami pary królewskiej Ferdynanda i Izabeli, skazanie przez inkwizycję pociągało za sobą brak możliwości pełnienia szeregu urzędów publicznych. Jednakże skala represji spowodowała, że zarówno para królewska jak i inkwizycja poszły na ustępstwa i w latach 1495–1497 ponad 1600 skazańców uzyskało zwolnienie od wymierzonych im kar i związanych z tym obostrzeń.