Był członkiem zwyczajnym Towarzystwa Upiększania Miasta Sanoka. Reprezentując Sanok w 1912 uczestniczył w VI Zjeździe Techników Polskich w Krakowie.
W C. K. Armii w rezerwie artylerii został mianowany kadetem z dniem 1 stycznia 1898, a potem awansowany na stopień podporucznika z dniem stycznia 1905. Był żołnierzem rezerwy 3 pułku artylerii dywizyjnej w Krakowie od około 1898 do ok. 1905. Następnie w C. K. Obronie Krajowej został zweryfikowany w stopniu podporucznika w grupie nieaktywnych z dniem 1 stycznia 1905. Od około 1905 do ok. 1913 był przydzielony do 18 pułku piechoty Obrony Krajowej w Przemyślu. Od ok. 1913 był podporucznikiem artylerii obrony krajowej w stosunku ewidencji
W szeregach wojsk austriackich uczestniczył w I wojnie światowej. Brał udział w pierwszej (1914) i drugiej (1914/1915) obronie Twierdzy Przemyśl. W artylerii obrony krajowej został awansowany w stosunku ewidencji na stopień porucznika z dniem 1 listopada 1914. Na początku 1915 był komendantem oddziału strzegącego jeńców rosyjskich w Przemyślu. Został wzięty przez Rosjan do niewoli i był osadzony w Taszkencie. Po odzyskaniu wolności odbywał ok. półroczną drogę powrotną do Krakowa przez Chiny, Stany Zjednoczone, Norwegię, Niemcy i Wiedeń.