Akt II: Kitsch – Lucheni Éljen – węgierski tłum, Lucheni (pominięta w jednej z niemieckich produkcji) Wenn ich tanzen will – Śmierć, Elisabeth (napisane dla niemieckiej premiery i pojawia się w kolejnych produkcjach, z wyjątkiem węgierskiej) Mama, wo bist du? – młody Rudolf, Śmierć Mama, wo bist du? (repryza) – młody Rudolf, Śmierć (oryginalnie tylko w holenderskiej produkcji; scena została umieszczona w szczelinie po przesunięciu wcześniejszej piosenki do I aktu) Sie ist verrückt – Elisabeth, Pani Windisch Nichts, nichts, gar nichts – Elisabeth (pierwotnie sekwencja taneczna z Elisabeth jako Titania ze Snu nocy letniej; brakuje drugiej połowy piosenki w produkcji Takarazuki) Ich Gehör Nur Mir (repryza) - Elisabeth (produkcja Takarazuki) Wir oder sie – Zofia, sąd Nur kein Genieren – pani Wolf, Lucheni, prostytutki Die letzte Chance (Maladie) – Śmierć, Elisabeth Zwischen Traum und Wirklichkeit – Elisabeth (tylko japońska produkcja Toho, a także nagrana dla produkcji ze Stuttgartu, choć nie używana w przedstawieniach) Streit Mutter und Sohn – Franciszek Józef, Zofia Bellaria – Zofia (w pierwszej kolejności pojawiły się w węgierskiej i japońskiej produkcji, od 1996 roku jest obecny na wszystkich przedstawieniach, z wyjątkiem produkcji Takarazuki) Die rastlosen Jahre – Franciszek Józef, sąd, damy dworu Jagd –