Kolejne dekady mijają. Elisabeth nadal wędruje z miejsca na miejsce, przywdziewając żałobę. Franciszek Józef odwiedza ją od czasu do czasu, błagając, aby wróciła do domu, do Wiednia, mocno wierząc, że miłość jest odpowiedzią na wszystkie smutki, ale Elisabeth odmawia, powołując się na to, że czasami miłość po prostu nie wystarczy, aby wyleczyć stare rany.

W końcu w przerażającej wizji upadku Habsburgów, cesarz Franciszek Józef, wreszcie spotyka swojego tajemniczego przeciwnika. Patrzy, jak Śmierć rzuca Lucheniemu sztylet, ale przygnieciony ciężarem jego cesarskiego herbu, nie jest w stanie uratować żony.

10 września 1898 roku, w drodze, aby wsiąść na statek w Genewie, cesarzowa Elżbieta zostaje śmiertelnie pchnięta prymitywnie zaostrzonym nożem w serce. Gdy leży ona umierająca, przychodzi Śmierć, aby zabrać jej ducha pocałunkiem.

Bohaterowie Elżbieta Bawarska (Elisabeth), cesarzowa Austrii i późniejsza Królowa Węgier Śmierć, uosobienie Luigi Lucheni, anarchista i zabójca Elżbiety.