Gustaw Eustachy Dąmbski (Dąbski) z Lubrańca herbu Godziemba (ur. 6 marca 1799 w Lubrańcu, zm. 19 czerwca 1863 w Dreźnie) – powstaniec, poseł na sejm berliński. Uzyskał tytuł hrabiego w Prusach, wraz ze swym bratem Julianem, 19 września 1826 roku. W swych dobrach majątkowych posiadał Kołaczkowo (gdzie wymurował kościół), Wszembórz i Jadowniki.
Rodzina Syn Michała (zm. 1805) i Anny Jasińskiej herbu Rawicz (zm. 1851), rodzonej siostry generała Jakuba Jasińskiego. Wnuk Jana Pawła (zm. 1783), kasztelana brzeskiego. Dnia 20 września 1840 poślubił Leokadię Dąmbską (1823-1887), córkę Damiana, wnuczkę Jana Nepomucena i prawnuczkę Kazimierza Józefa (1701-1767), wojewody sieradzkiego. Z małżeństwa urodziło się sześcioro dzieci: Arnold (ur. 1842), Witold (1843), Stefan (1844-1899), Wiktoria (ur. 1845), Helena (ur. 1847) i Gustaw Bogdan Dąmbski (1858-1903).