Użycie w lotnictwie Samoloty Westland Walrus już w 1921 roku trafiły do dywizjonów rozpoznawczych Royal Navy. Jako pierwszy otrzymała go 3 Dywizjon Obserwacyjny w Gosport. Później kolejno otrzymały go następne dywizjony: 420 i 421 stacjonujący na lotniskowcu HMS „Furious”, 422 stacjonujący na HMS „Eagle” i 423 stacjonujący na HMS „Argus”.
Samoloty te były użytkowane do 1925 roku, kiedy to został zastąpione przez nowe specjalnie już zbudowane pokładowe samoloty rozpoznawcze Avro Bison.
Opis techniczny Samolot Westland Walrus był dwupłatem o konstrukcji mieszanej. Kabina załogi odkryta, osobna dla każdego członka załogi. Napęd stanowił 12-cylindrowy silnik Napier Lion II, chłodzony cieczą. Samolot uzbrojony był w dwa karabiny maszynowy: jeden stały Vickers – umieszczony na kadłubie i obsługiwany przez pilota, a drugi ruchomy Lewis umieszczony na obrotnicy Scarffa – obsługiwany przez obserwatora. Samolot miał stałe podwozie, jak również był wyposażony w dwa pływaki umieszczone pod obu stronach kadłuba, co umożliwiało mu lądowanie na wodzie.
Bibliografia
Kategoria:Brytyjskie samoloty pokładowe Kategoria:Brytyjskie samoloty wojskowe okresu międzywojennego Walrus Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Brytyjskie samoloty rozpoznawcze Kategoria:Samoloty rozpoznawcze okresu międzywojennego Kategoria:Samoloty z napędem śmigłowym