thumb|240px|Grobowiec rodzinny Władysława Gubrynowicza Władysław Ludwik Gubrynowicz, ps. „Władysław Biały” (ur. 6 listopada 1836 w Nowosiółkach, zm. 27 sierpnia 1914 we Lwowie) – polski księgarz, wydawca, działacz gospodarczy i społeczny.
Życiorys Władysław Ludwik Gubrynowicz był synem Jozafata (Józefa, 1810–1866, właściciel Nowosiółek, działacz niepodległościowy, uczestnik powstań 1831 i 1863) i Tekli z domu Legieżyńskiej. Miał braci Józefa (1838–1891) i Andrzeja Ludwika (1842–1900).
Ukończył Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie. Podjął naukę w profesji księgarskiej. Praktykę odbywał u Karola Wilda. Kooperował z właścicielami spółki Gebethner i Wolff. Uczestniczył czynnie w przygotowywaniu i walce powstania styczniowego, działając przy organizacji wojsk w Galicji i w Królestwie Polskim. Używał pseudonimu „Władysław Biały”. Pełnił funkcję komisarza Rządu Narodowego. Po zdekonspirowaniu był więziony przez Austriaków oraz przez rok przez władze rosyjskie w Cytadeli Warszawskiej. Po zwolnieniu nadal działał w konspiracji. We Lwowie został aresztowany powtórnie, tym razem przez władze austriackie.