Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień majora lekarza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Na przełomie 1920/1921 był lekarzem epidemicznym Naczelnego Nadzwyczajnego Komisariatu oraz kierownikiem Państwowego Szpitalem Epidemicznym (najpierw działający w Krynicy, następnie w Powroźniku). W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 10 Batalion Sanitarnego w garnizonie Przemyśl. W 1934 jako major rezerwy był w Kadrze zapasowej Szpitala Okręgowego nr 10 i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Sącz. Mieszkał w Muszynie przy ulicy Piłsudskiego 416. Tam zmarł 20 listopada 1944 roku. Pełnił stanowiska lekarza miejskiego, lekarza naczelnego uzdrowiska. W latach 20. XX w. staraniem dr. Mścwiujewskiego i burmistrza Muszyny Antoniego Jurczaka miasto uzyskało status uzdrowiska. Drugi odwiert wód mineralnych (otwarty w 1932) został nazwany „Wanda”, imieniem żony doktora. Doktor Mściwujewski działał w ramach Polskiego Czerwonego Krzyża.
Jego żoną była od 1908 Wanda z domu Chrapczyńska (1875–1967). Ich synami byli Czesław (ur., zm.