„Blackwoods’ Edinburgh Magazine” przyznał, że obraz był „widziany i podziwiany w Royal Academy”, ale potępił Etty’ego za mitologiczne ujęcie tematu historycznego:
Etty próbował powtórzyć sukces Poławiacza korali oraz Triumfu Kleopatry, a jego następnym znaczącym wystawionym dziełem był Szkic do ody Graya (Młodość na dziobie okrętu), wystawiony w British Institute w styczniu 1822. Podobnie jak wspomniane dzieła, obraz przedstawiał zdobiony okręt z nagimi postaciami, a jego wystawienie wywołało potępienie ze strony „The Times”:
Niezależnie od tonu krytyki, Etty cieszył się wzmianką w gazecie tak wpływowej jak „The Times”. Później wyznał, jak zachwycony był tym, że „»The Times« dostrzegł mnie. Poczułem, że koła mojego rydwanu są na właściwym torze do sławy i chwały, i że teraz powoziłem nim niczym Jehu!”. Prawdopodobnie w wyniku krytyki w „The Times”, Freeling poprosił Etty’ego o przemalowanie postaci na pierwszym planie Triumfu Kleopatry. W 1829, gdy Etty był już szanowanym artystą, Freeling pozwolił na przywrócenie postaci do ich pierwotnego stanu.