W 1946 był już wdowcem. Awans w hierarchii cerkiewnej po tej dacie zawdzięczał poparciu Petru Grozy, który był świadkiem na jego ślubie. Z tego powodu postrzegany był jako zwolennik komunistycznych władz Rumunii. 21 listopada 1947 Święty Synod Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego nominował go na biskupa Maramureș. Jego chirotonia biskupia odbyła się 30 listopada tego samego roku, zaś intronizacja – 29 grudnia. Rok później objął katedrę Suczawy i Maramureș, zaś w 1950 został arcybiskupem Jass i równocześnie metropolitą Mołdawii i Bukowiny, pierwszym ordynariuszem tej administratury w zmienionym kształcieL. Leustean, Orthodoxy and the Cold War: Religion and Political Power in Romania, 1947-65, Springer, 2008, s. 94, ISBN 9780230594944.. Na urzędzie pozostawał do śmierci. Został pochowany w sąsiedztwie soboru św. Jerzego w Jassach (tzw. Starej Metropolii).
Według niektórych źródeł metropolita Sebastian został zamordowany (otruty) przez Securitate, gdyż był w rzeczywistości przeciwnikiem komunizmu, wyrażał nadzieję na jego upadek w Rumunii przy pomocy zachodniej, jak również twierdził na spotkaniach z duchowieństwem, że ideologia ta upadnie, gdyż jest wroga Cerkwi. Podkreślał również, że duchowny nie służy ludowi, lecz Cerkwi.
Przypisy
Kategoria:Metropolici Mołdawii i Bukowiny Kategoria:Rumuńscy biskupi prawosławni Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1956