Pomimo wprowadzenia języka polskiego jako urzędowego, używał języka niemieckiego na pieczęciach notarialnych (Teofil Lewicki k. k. Notar zu Sanok in Galizien)•.
Był wybierany radnym Rady Miejskiej w Sanoku: w 1867 (14 marca tego roku wybrany drugim asesorem zwierzchności gminnej)•Alojzy Zielecki, W epoce autonomii Galicyjskiej. Sanok siedzibą organów państwowych i samorządowych. Rozwój przestrzenny miasta, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 373.••, w 1870Alojzy Zielecki, W epoce autonomii Galicyjskiej. Sanok siedzibą organów państwowych i samorządowych. Rozwój przestrzenny miasta, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 374. (w wyborach 10 listopada 1868 kandydował na urząd zwierzchnika (naczelnika) gminy Sanoka, ulegając Janowi Okołowiczowi, ponownie startował bez powodzenia w wyborze 14 kwietnia 1870, po czym pełnił funkcję zastępcy tegoż do swojej rezygnacji przyjętej 12 czerwca 1871••), 1872 (w 1874 był asesorem, 1881 (wybory uzupełniająceAlojzy Zielecki, W epoce autonomii Galicyjskiej. Sanok siedzibą organów państwowych i samorządowych. Rozwój przestrzenny miasta, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 379.)•.