138 Wyposażenie potrzebne do budowy jednego człona kładki: worki – 2 sztuki, słoma – 80 kg, przęsło – 1 sztuka, deski usztywniające – 2 sztuki, wiązadła – 8 sztuk, poręcze – 2 sztuki, krawężniki – 1 sztuka, łączniki hakowo-śrubowe – 2 sztuki. Oddział potrzeby do budowy 60 m kładki pojedynczej składa się z: 1 oficera, 1 starszego podoficera, 8 młodszych podoficerów lub starszych saperów, 80 saperów, Jednostką dyspozycyjną jest drużyna, składająca się z 6 wozów, na których mieszczą się materiał do budowy kładki pojedynczej o długości 60 m. Pluton składa się z 3 drużyn, co daje 180 m pojedynczej kładki workowej, załadowanej na 18 wozach. Skład kładki workowej umożliwiał budowę: 1) kładki pojedynczej dla pieszych, 2) kładki podwójnej dla jezdnych: a) dla biedek z ciężkimi karabinami maszynowymi, b) dla lekkich wozów taborowych, przeciąganych ręcznie, 3) tratewek do przewożenia ciężarów aż do armat 75 mm włącznie. 1) Kładka pojedyncza – workowa, ruch jednokierunkowy, umożliwia przejście przez: a) rząd żołnierzy pieszych w pełnym rynsztunku w odległość marszowej. b) rząd żołnierzy z ciężkim karabinem maszynowym w szyku marszowym. 2) Kładka podwójna – workowa, zbudowana z dwóch pojedynczych kładek połączonych równolegle do siebie i usztywnionych krawężnikami, służyła do przekraczania przeszkód wodnych o