SNES-CD znany także jako Nintendo Play Station lub Super Disc – niewydany dodatek do konsoli Super Nintendo Entertainment System, tworzony przez Nintendo i Sony. Rozszerzenie to miało na celu umożliwić korzystanie z CD-ROMów, które posiadały znacznie większą pojemność, niż wcześniej wykorzystywane kartridże.
Po nieudanej współpracy między obiema firmami projekt został zawieszony, w późniejszym czasie Sony samodzielnie, weszło na rynek konsol ze swoim produktem - PlayStation, Nintendo natomiast wydało kolejną konsolę, która nadal wykorzystywała kartridże - Nintendo 64.
Historia Kontakty między Sony a Nintendo rozpoczął jeden z inżynierów firmy Sony. Ken Kutaragi, bo o nim mowa zainteresował się branżą gier wideo, kiedy ujrzał swoją córkę grającą na konsoli Famicom. Gdy tylko miał okazję podpisał kontrakt w którym zobowiązał się dostarczyć podzespół audio dla konsoli SNES. Kutaragi w sekrecie stworzył chip Sony SPC 700. Sony nie było jednak zainteresowane branżą gier, większość jego przełożonych nie poparło projektu, jedynym, który widział potencjał był Norio Ohga, dzięki temu projekt był kontynuowany.