thumb|Grób Wandy Pawłowicz na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Wanda Maria Pawłowicz z domu Herbich (ur. 25 czerwca 1922 w Warszawie, zm. 6 marca 2016) – polska lekarka, żołnierz Armii Krajowej i uczestniczka powstania warszawskiego.
Życiorys Przed wybuchem II wojny światowej uczęszczała do Liceum Matematyczno-Przyrodniczego Krystyny Malczewskiej w Warszawie. Ukończyła również podinstruktorski kurs medyczny w ramach Przysposobienia Wojskowego Kobiet. We wrześniu 1939 pełniła funkcje sanitariuszki w warszawskim Szpitalu św. Łazarza. W październiku 1939 roku wstąpiła do Służby Zwycięstwu Polski, przekształconej następnie w Armię Krajową. Służyła w Oddziale Łączności Komendy Głównej AK. Podczas okupacji ukończyła dwa lata wydziału lekarskiego tajnego Uniwersytetu Ziem Zachodnich. W listopadzie 1943 została aresztowana i osadzona w więzieniu „Palace” w Zakopanem, skąd w lutym 1944 roku przewieziono ją do niemieckiego obozu pracy przymusowej w Krakowie-Płaszowie. Po wydostaniu się z obozu, od lipca 1944 roku została skierowana do Wojskowej Służby Ochrony Powstania. Podczas powstania warszawskiego była żołnierzem batalionu „Oaza” w stopniu strzelca, walcząc na warszawskiej Sadybie.Po upadku powstania wyszła z Warszawy wraz z ludnością cywilną.