W 1883 był w delegacji miasta na organizowane w Krakowie obchody 200. rocznicy bitwy pod Wiedniem (1683–1883)Tomasz Opas, Zagadnienia ustrojowe, W czasach zaborów i niewoli, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 379.. Od około 1893 był syndykiem w magistracie miasta Sanoka••••. W grudniu 1906 przed sądem toczyła się sprawa wytoczona przez Iskrzyckiego przeciw gminie miasta Sanoka o zapłacenie wynagrodzenia w wysokości 12 tys. koron.
W wyborach do Sejmu Krajowego Galicji kadencji V (1882–1889) uzyskał mandat w IV kurii okręgu Lisko – Baligród – Lutowiska, uzyskując niewielką przewagą głosów, po czym złożył mandat 27 września 1883 i uznano wybór Teofila Żurowskiego. Kandydował do Sejmu kadencji VI (1889–1895), w 1895 zadeklarował kandydowanie na kadencję VII (1895–1901) kooperując wówczas z ruchem ludowym i partią ruską••• (także rok później po zwolnieniu mandatu w wyborach uzupełniających w 1896), w 1900 został kandydatem do Sejmu Krajowego Galicji VIII kadencji (1901–1907) stając w gronie reprezentantów stronnictwa demokratycznego, w 1907 występował na wiecu ludowców przed wyborami na kadencję IX (1908–1913).