Jan Jerzy Schwabe, niem. Johann Georg Schwabe (ur. 16 marca 1588 w Gdańsku, zm. 19 sierpnia 1660 tamże) – polski medyk i fizyk miejski niemieckiego pochodzenia; notowany w 1618 roku.
Życiorys Syn chirurga gdańskiego, Christoffa Schwabego. Edukację rozpoczął Gdańskim Gimnazjum Akademickim, które zakończył rozprawą De cruribus problemata (pol. O problemach z nogami), obronioną w 1607 pod kierunkiem Joachima Oelhafa. Medycynę studiował na Uniwersytecie w Heidelbergu (27 lipca 1609 roku został tam immatrykulowany). Interesował się anatomią oka ludzkiego, napisał wydaną w Heidelbergu pracę pt. De oculis positiones anatomicae (pol. O anatomicznym położeniu oczu). W trakcie życia podróżował po Europie, słuchał wykładów w Marburgu, Wittenberdze, Strasburgu, Padwie i Bazylei. W 1610 zaczął studia na Uniwersytecie w Montpellier, gdzie uzyskał tytuł bakalarza, licencjata, a następnie, w 1612, tytuł doktora. W 1613 na prośbę matki powrócił do rodzinnego Gdańska.
W 1618 r. został powołany przez Radę Miejską Gdańska na stanowiska fizyka i lekarza miejskiego.