Małgorzatę, by się przyłączyła do nich, by razem oddawać Sercu Pana Jezusa ustawiczny hołd miłości, uwielbienia i wychwalania. Serafiny oświadczyły też, że będą zajmować jej miejsce przed Najświętszym Sakramentem, by za ich pośrednictwem mogła bez przerwy miłować to Serce i „równocześnie wypisały to połączenie się w Bożym Sercu złotymi literami, nieusuwalnym pismem miłości”Św. Małgorzata Maria Alacoque, Pamiętnik duchowy, Kraków 2003, cz. IV p. 3. Towarzysze niebios, s. 160..
Łaska ta towarzyszyła następnie św. Małgorzacie przez całe życie, dając wzmocnienie i pociechę duchową. Wizję tę obrazuje wizerunek Najświętszego Serca inny, niż ten, który dał początek Tarczy Serca Jezusowego. Przedstawia on Serce, z którego w wielu miejscach wychodzą płomienie, oraz trzy groty, a u góry krzyż. W środku jest napis „Caritas” (Miłość), z którego spływają krople Krwi. Nie ma korony cierniowej, zaś wokół Serca znajdują się dwa okręgi z małych serduszek.