Nie było ono szczęśliwe, lecz mąż po kilku latach zmarł; następnie jako wdowa jeszcze kilka lat pozostawała w stanie świeckim. W 1849 roku została przyjęta do upragnionego zakonu, szerzącego tak bliskie jej nabożeństwo.
Podczas życia świeckiego Konstancja próbowała prowadzić życie pobożne i duchowe oraz poznała jego trudności. Wyczuła, że nabożeństwo do Najświętszego Serca może posłużyć za podstawę duchowości dostępnej dla wszystkich. Jak mówił św. Franciszek Salezy: „każdy według swojego stanu i zawodu mógłby żyć tym nabożeństwem w duchu pokuty, wynagrodzenia, dla większej chwały Bożej, wykonując po prostu obowiązki swojego stanu”. Przełożona w zakonie szybko rozeznała i powiedziała s. Marii, że jej powołaniem jest rozwijać formy tego kultuSiostra Maria od Najśw. Serca. Założycielka Straży Honorowej. 1825-1903, Kraków 1932, s. 15-37.
W klasztorze w Bourg-en-Bresse od 1825 roku istniało Bractwo Serca Jezusowego, do którego należały wszystkie siostry. Na początku roku 1863 klasztor ten dokonał aktu intronizacji Jezusa Chrystusa. W sali zebrań, na tronie postawiono statuę Chrystusa Króla, a wszystkie siostry podchodziły do niej, aby wziąć kartę z zaleceniem, jak szczególnie realizować to królowanie.