W 1878 roku papież Leon XIII podniósł Straż Honorową do godności arcybractwa, czyli bractwa z prawem agregowania do siebie innych bractw, dla Francji i Belgii. Rok później zaś Straż Honorowa założona w Rzymie w kościele św. Wincentego i św. Anastazego otrzymała również prawa arcybractwa dla Włoch. Potem powstawały podobne arcybractwa w innych krajach, jak: Austria, Niemcy, Holandia, Anglia, Hiszpania, Kanada, Peru, Stany Zjednoczone i Szwajcaria.

W Polsce Straż Honorowa istnieje w Krakowie, przy klasztorze wizytek, od 1869 roku. Bardzo szybko wszczęto starania o przekształcenie jej w arcybractwo, lecz na zatwierdzenie trzeba było czekać aż do odzyskania niepodległości przez Polskę i dokonało się to już 19 stycznia 1919 roku. W tym czasie działalność statutowa rozwijała się nadzwyczaj prężnie, przy dużym zaangażowaniu siostry dyrektor Marii Józefy Twarowskiej, późniejszej przełożonej klasztoru. Arcybractwo wydawało od 1921 roku czasopismo „Wiadomości o Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa”. II wojna światowa, a następnie okres rządów komunistycznych przerwały na pół wieku czas nieskrępowanej działalności apostolskiej i formacyjnej Straży Honorowej w Polsce, niemniej siostry podejmowały działania konspiracyjne, narażając się często na utratę wolności.