mały|Pomnik ku czci ofiar Holokaustu w Borszczowie Getto w Borszczowie – getto dla ludności żydowskiej zorganizowane przez okupacyjne władze hitlerowskie w czasach II wojny światowej w Borszczowie.

Historia getta Getto w Borszczowie zostało utworzone 1 kwietnia 1942 roku, zlikwidowane w lipcu 1943 roku. Mieściło około 4 tysięcy osóbПонад 150 тисяч євреїв було знищено на Тернопільщині // Тернопільський пресклуб. — 28 січня 2013. Na początku wokół niego nie było ogrodzenia, ale ludność żydowska miała zakaz wychodzenia na zewnątrz. Tu zwożono ludzi z Borszczowa, Jezierzan, Mielnicy Podolskiej, Skały Podolskiej, Krzywcz, Korolówki, częściowo z Czortkowa i Złoczowa.

26 września na placu rozstrzelano około 100 więźniów, głównie starych i chorych; 800 osób wywieziono do Bełżca. Grupę młodzieży wysłano do Janowskiego obozu we Lwowie.

13 marca 1943 roku kolejnych 400 osób wywieziono do Bełżca. 19 kwietnia 1943 roku na cmentarzu żydowskim (na obrzeżach miasta, przy drodze do Wierzchniakowiec) niemieccy i ukraińscy policjanci rozstrzelali około 800 osób. 5 czerwca na cmentarzu rozstrzelano około 700 osób, a 9-14 czerwca jeszcze 1800 ludzi. Po tym hitlerowcy ogłosili Borszczów miastem judenfrei, tj. «wolnym od Żydów».