Café Bodo – nieistniejąca już kawiarnia w Warszawie przy ul. Pierackiego 17 (obecnie ul. Foksal 17), założona z inspiracji aktora Eugeniusza Bodo. Działała przed II wojną światową i w czasie okupacji niemieckiej jako kawiarnia artystyczna, w której kelnerami byli znani aktorzy. Kawiarnia istniała w latach 1939–1940.
Historia Kawiarnia została otwarta 18 marca 1939. Istniała też letnia filia „Café Bodo” przy Al. Jerozolimskich 19. Współwłaścicielem był Zygmunt Woyciechowski. 8 stycznia Bodo i Woyciechowski zawiązali spółkę o kapitale 20 tys. zł z zapisem, że wspólnik może mieć większość udziałów. Nazwisko aktora bowiem było jego jedynym wkładem w majątek spółki. W wyniku umowy otrzymywał od Woyciechowskiego 500 zł miesięcznie za zgodę na wykorzystanie do celów reklamowych swojego nazwiska i wizerunku. 22 maja 1940 Eugeniusz Bodo został wykreślony z listy władz spółki.
W czasie okupacji niemieckiej kelnerami byli znani aktorzy, będący w ciężkiej sytuacji finansowej. Stanowisko maître d'hôtel otrzymał Jerzy Leszczyński, kelnerkami zostały: Mieczysława Ćwiklińska, Maria Malicka, Zofia Lindorfówna, Leokadia Pancewiczowa, barmanem był Tadeusz Wesołowski, szatniarzem – Juliusz Osterwa. Pracujące tam aktorki sceniczne i filmowe otworzyły później własną kawiarnię - „U Aktorek”.