240px|thumb|Pomnik nad rzeką Narwą. Zbudowany w miejscu z którego gen.Iwan Fiediuninski dowodził w 1944 podległymi mu wojskami Iwan Iwanowicz Fiediuninski (; ur. we wsi Gilowa w guberni tobolskiej, zm. 17 października 1977 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii, uczestnik wojny domowej w Rosji, wojny radziecko-japońskiej i II wojny światowej, Bohater Związku Radzieckiego.
Życiorys Skończył szkołę wiejską, w listopadzie 1919 ochotniczo wstąpił do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej na Froncie Zachodnim, dwukrotnie ranny. W 1924 ukończył 24 szkołę piechoty we Władywostoku i został dowódcą plutonu w 107 włodzimierskim pułku piechoty, 1929 jako dowódca kompanii 106 pułku piechoty 36 Dywizji Piechoty uczestniczył w konflikcie o Kolej Wschodniochińską, od października 1930 do 1931 był kursantem kursów doskonalenia kadry dowódczej Armii Czerwonej „Wystrieł” im. Kominternu. W latach 1931–1936 dowodził batalionem, 1936 był pomocnikiem dowódcy pułku w Zabajkalskim Okręgu Wojskowym, 1938–1939 wraz z pułkiem przebywał na terytorium Mongolii, gdzie 1939 brał udział w bitwie nad Chałchin-Goł z wojskiem japońskim. W 1939 został szefem wydziału przygotowania bojowego 1 Grupy Armijnej Zabajkalskiego Okręgu Wojskowego, 1941 ukończył kurs przy Akademii Sztabu Generalnego im.