W marcu 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, od 1948 w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1946 do 1948 był instruktorem Wydziału Ekonomicznego KC PPR. Został także członkiem egzekutywy Podstawowa organizacja partyjna POP przy Centralnym Zarządzie Budownictwa Przemysłowego. W latach 1945–1946 w Ministerstwie Przemysłu i Handlu był zastępcą Naczelnego Dyrektora Centralnego Zarządu Przemysłu Mineralnego oraz pełnił funkcję Przewodniczącego Związku Zawodowego Pracowników Państwowych, w latach 1948–1952 był wicedyrektorem, potem dyrektorem Centralnego Zarządu Budownictwa Przemysłowego w Warszawie, w latach 1952–1953 dyrektorem Zjednoczenia Budowy Huty im. B. Bieruta w Częstochowie, w latach 1953–1954 zastępcą Dyrektora do Spraw Administracyjnych w Zjednoczeniu Budowy Huty im. Lenina w Krakowie, w latach 1954–1956 zastępcą dyrektora w Centralnym Zarządzie Budownictwa Przemysłowego „Północ” w Warszawie, w latach 1957–1962 na stanowisku dyrektora naczelnego Centrali Handlu Zagranicznego „CEKOP” w Warszawie. W okresie 1962 do 1965 był radcą handlowym w Ambasadzie PRL w Sztokholmie. Od lutego 1965 do września 1969 był podsekretarzem Stanu w Ministerstwie Handlu Zagranicznego. Od października 1969 do grudnia 1971 ambasador nadzwyczajny i pełnomocny PRL w Cesarstwie JaponiiDziennik Polski, r. XXV, nr 169 (7905), s.