Od sierpnia do grudnia 1941 był szefem sztabu 47 Armii na Zakaukaziu, od grudnia 1941 walczył na Froncie Krymskim, Północno-Kaukaskim, Stalingradzkim, Woroneskim, 2 Ukraińskim, 2 i 1 Białoruskim kolejno jako szef sztabu 47 Armii, naczelnik tyłów i zastępca dowódcy 47 Armii, dowódca 1 Samodzielnego Korpusu Piechoty (od kwietnia do czerwca 1942), dowódca 51 Armii (od lipca 1942 do lutego 1943), zastępca dowódcy 69 Armii (od czerwca 1943 do marca 1945) i dowódca 25 Korpusu Piechoty (od marca do maja 1945). Brał udział w bitwie pod Stalingradem i Kurskiem, rozbiciu niemieckich wojsk na Białorusi, operacji brzesko-lubelskiej, wiślańsko-odrzańskiej, wschodniopomorskiej i berlińskiej. W lipcu 1945 został komendantem wojskowym Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech w Lipsku, od października 1945 do grudnia 1946 był szefem wydziału i zastępcą naczelnika Zarządu Radzieckiej Administracji Wojskowej w Niemczech (SWA), a od grudnia 1946 do kwietnia 1949 szefem Zarządu SWA w Meklemburgii-Pomorzu Przednim. Od kwietnia 1949 do czerwca 1950 był słuchaczem Akademii Wojskowej im.