Następnie pobłogosławił wodę i sól, pokropił wodą święconą lud i mury kościoła, trzykrotnie okrążając świątynię, a po ostatnim obejściu biskup, razem z duchowieństwem, wszedł do środka. Odmówił stosowną modlitwę, duchowni odśpiewali hymn Benedictus, a potem na popiele rozsypanym po posadzce kościoła wypisał litery alfabetu łacińskiego i greckiego, a udawszy się do głównego ołtarza poświęcił wodę gregoriańską. Stamtąd znowu powrócił do kaplicy z relikwiami, które następnie wynieśli przed wrota kościoła księża, idąc w procesji za hierarchą. Biskup sprzed drzwi świątyni skierował do tłumu pouczenie o znaczeniu sakramentale, którym jest konsekracja kościoła. Kończąc tę przemowę zwrócił się do fundatora, Antoniego Rostworowskiego, chwaląc jego działania. Potem namaścił drzwi krzyżmem, procesja weszła do kościoła, relikwie włożono w ołtarze, a biskup namaścił krzyżmem zacheuszki, zaś powróciwszy do ołtarza zaintonował hymn Veni Creator Spiritus. Biskup pobłogosławił potem wszelkie paramenty liturgiczne, po czym odprawił przy głównym ołtarzu solenną Mszę pontyfikalną. Kazanie wówczas wygłosił ks. prał. Karol Boniewski. W czasie składania uroczystej Najświętszej Ofiary przez biskupa, inni kapłani celebrowali Msze przy bocznych ołtarzach. Do jednej z nich, odprawionej przez kaznodzieję, ks.