Marlowe oparł na niej swoją tragedię Tragiczne dzieje doktora Fausta, napisaną na przełomie 1588/1589.
Osoby OsobaJej rola w dramaciePapieżKardynał lotaryńskiCesarz niemieckiKarol VFaustdoktor teologiiValdesprzyjaciel FaustaCorneliusprzyjaciel FaustaWagnersłużący FaustaGburparobekRobinstajennyRalfsłużącyWiniarzHandlarz koniRycerzdworzanin cesarskiStarzecKsiężna VanholtLucyferwładca piekiełBelzebubjego zastępcaMephistophilisdiabeł na usługach FaustaDobry Aniołduch nakłaniający Fausta do dobregoZły Aniołduch nakłaniający Fausta do złegoDuchyAleksandra Wielkiego i jego kochanki Heleny
Treść mały|Doktor Faust Chór objaśnia, że Faust urodził się w ubogiej rodzinie w Rodzie, wychowany przez wujów w Wittenberdze, dzięki wyjątkowym zdolnościom, w młodym wieku został doktorem teologii, w pysze swej porzucił jednak teologię na rzecz magii. Faust odrzuca kolejno sensowność studiowania filozofii, medycyny, prawa i teologii. Marzy, że dzięki magii będzie mógł otoczyć mosiężnym murem całe Niemcy, nakazać, by Dunaj opływał Wittenbergę i przegnać z Niemiec księcia Parmy. Zaprasza na ucztę swych przyjaciół Valdesa i Corneliusa, którzy obiecują nauczyć go wszelkich zaklęć, które pozwolą mu przywoływać duchy.