Faust podróżuje z Mefistem po Europie. Odwiedza w Rzymie papieża i stawszy się niewidzialnym robi mu psikusy: zabiera półmiski z potrawami, za co zostaje wyklęty przez chór mnichów. Robin wykrada Faustowi księgę zaklęć i przywołuje Mefistofila, który obiecuje zamienić go w małpę. Cesarz prosi Fausta, by mu ukazał cienie Aleksandra Wielkiego i jego kochanki, co ten czyni. Aby rozweselić cesarza przyprawia rogi złośliwemu Rycerzowi. Faust czuje, że jego czas się kończy i pragnie powrócić do Wittenbergi. Po drodze spotyka go Handlarz koni i kupuje od niego za 40 talarów jego rumaka. Faust ostrzega go, by nie wjeżdżał na nim do rzeki. Handlarz nie daje mu wiary i jego koń zamienia się w wiązkę słomy. Przybywa następnie do pałacu księstwa Vanholt. Na prośbę księżnej Mefistofil przynosi jej w styczniu świeże winogrona z drugiej półkuli globu. mały|Faust i Mefisto. Tony Johannot. 1845-1847 Faust ucztuje w swym domu ze studentami i na ich prośbę ukazuje im ducha Heleny trojańskiej. Starzec namawia go do skruchy i nawrócenia. Faust jednak przeklina samego siebie, musi być posłuszny Lucyferowi, a choć czuje skruchę, rozpacza o możliwości ratunku. Mefistofil grozi mu mękami za złamanie lojalności Lucyferowi. Faust błaga o przebaczenie swego pana i prosi, by Mefistiofil zgubił duszę Starca.