Sztuka Marlowe’a zyskała od razu bardzo wysoką ocenę krytyki świadomej, że tragizm dotychczasowych sztuk był bardzo powierzchowny i dopiero w tej tragedii zyskał rzeczywistą głębię.
Faust nie jest utworem jednolicie udanym. Sceny komiczne są niemal nie do zniesienia i mogą świadczyć o tym, że albo humor Marlowe’a nie był najwyższych lotów, albo fragmenty te stanowią wstawki dokonane przez jego kolegów po piórze dla ożywienia widowiska.
Dzieło jest znane w dwóch znacznie różniących się wersjachPorównaj Juliusz Kydryński, Od tłumacza, [w:] Christopher Marlowe, Tragiczna historia doktora Fausta. Przełożył i posłowiem opatrzył Juliusz Kydryński, Kraków 1982, s. 78; Zobacz też Israel Gollancz, Preface, [w:] The tragical history of doctor Faustus. A play written by Christopher Marlowe, London 1897.. Historia Fausta jest – obok pełnej epickiego rozmachu dwuczęściowej opowieści o Tamerlanie Kulawym, władcy Mongołów (Tamburlaine the Great) – najwybitniejszym utworem Marlowe’aAnna Staniewska, Przedmowa, [w:] Dramat elżbietański. Tom I. Wyboru dokonała Irena Lasoniowa, Warszawa 1989..