Oldřich Kaiser (ur. 16 kwietnia 1955 w Libercu) – czeski aktor, piosenkarz i komik.
Trzykrotny laureat Czeskiego Lwa dla najlepszego aktora drugoplanowego; jako Edvard Beneš w dramacie biograficznym Masaryk (2016), wujek Edy – Wilk w komedii wojennej Jana Svěráka Boso po ściernisku (Po strništi bos, 2017) i Julo w komediodramacie Martina Šulíka Człowiek z zajęczymi uszami (Muž se zaječíma ušima, 2020).
Życiorys
Urodził się i wychował w Libercu, gdzie w Podstawowej Szkole Artystycznej (Základní umělecká škola) uczęszczał do koła teatralnego. W 1973 ukończył w Konserwatorium w Brnie, gdzie studiował aktorstwo. W 1978 ukończył studia na Wydziale Teatralnym Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze.
W latach 1977–1985 pracował w Teatrze na Vinohradach, gdzie grał głównie role charakterystyczne, w tym Romea w tragedii Williama Szekspira Romeo i Julia, Dobczyńskiego w sztuce Nikołaja Gogola Rewizor (1982) czy Markiza Dorseta w Ryszardzie III (1983). W 1985 dołączył do Studia Ypsilon w Libercu, gdzie stworzył postać Siemiona Siemionowicza Podsiekalnikowa w komedii Nikołaja Erdmana Samobójca (1988) czy tytułowego bohatera komedii Matěj Poctivý. W latach 1993–1999 grał w Teatrze Narodowym w Pradze, m.in. Jago w Otellu (1998).