Kiedy romans jej ulubionej córki Charlotty Aglaé ze słynnym dowódcą wojskowym i libertynem Ludwikiem Franciszkiem Aramndem du Plessis, księciem Richelieu został odkryty, Regent szybko wydał ją za mąż za włoskiego księcia. W tym samym czasie na jaw wyszła słynna Konspiracja Cellamare mająca na celu zastąpienia księcia Orleańskiego jako regenta Filipem V, królem Hiszpanii, której ujawnienie spowodowało aresztowanie i uwięzienie głównych osi konspiracji - księcia du Maine, jego żony i księcia Richelieu.
Wcześniej Franciszka Maria próbowała wydać swoje córki Ludwikę Adelajdę lub Charlotte Aglaé za Ludwika Augusta Burbona, księcia Dombes (syna księcia du Maine), ale obie propozycje spotkały się z odmową ze strony kuzyna. W 1721 roku zaaranżowano dwa małżeństwa pomiędzy członkami hiszpańskiej rodziny królewskiej, a dwiema jej córkami: Ludwiką Elżbietą i Filipiną Elżbietą. Ludwika Elżbieta została żoną Ludwika, księcia Asturii, a Filipina Elżbieta jego brata, Karola, księcia Parmy i Piacenzy. Oba małżeństwa zostały zawarte, ale to pomiędzy infantem Karolem a Filipiną Elżbietą ostatecznie rozwiązano i księżniczka została odesłana z powrotem do Francji. Zmarła w château de Bagnolet w 1734 roku.
Po śmierci męża w grudniu 1723 roku, Franciszka Maria wróciła do Saint-Cloud.