Przez pewien czas zatrzymali się u rodziny kwakrów w Filadelfii, a po nawiązaniu kontaktów z abolicjonistami przenieśli się do Bostonu, aktywnie angażując się w ruch na rzecz zniesienia niewolnictwa.
thumb|Ellen Craft w przebraniu Po uchwaleniu w 1850 roku Ustawy o zbiegłych niewolnikach, zobowiązującej władze federalne do ścigania zbiegłych niewolników i zwrotu ich właścicielom, obawiający się o swój los Craftowie wyemigrowali do Wielkiej Brytanii. Spędzili tam następne 19 lat. Ukończyli szkołę w Ockham, angażowali się w działalność dobroczynną, wspomagając m.in. szkoły dla czarnych wyzwoleńców w Sierra Leone. W 1860 roku ukazała się napisana przez nich wspólnie książka, Running a Thousand Miles for Freedom; or the Escape of William and Ellen Craft from Slavery.
Do Stanów Zjednoczonych powrócili w 1869 roku, już po zniesieniu niewolnictwa. William prowadził plantację w Hickory Hill w Karolinie Południowej a w 1870 roku Ellen otworzyła tam szkołę; jednak budynki zostały podpalone przez Ku Klux Klan. W styczniu 1874 roku kupili nową plantację – Woodville w Ways Station w Bryan County w stanie Georgia około 50 mil od Savannah. Ellen prowadziła tam szkołę; zostali jednak zbankrutowani w przegranym procesie o zniesławienie. Około 1890 roku przenieśli się do Charleston, gdzie mieszkali u swojej córki i jej męża. Zmarli bez majątku.
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy niewolnicy