Treść Utwór wyraża nostalgię poety za podróżami morskimi. Podmiot liryczny wiersza marzy o tym, żeby poczuć wiatr, zobaczyć nad sobą łopoczące żagle, ujrzeć pianę na grzbietach fal i usłyszeć krzyk morskich mew nad głową, jak również głos wiernego towarzysza przy boku. Odczytywany dzisiaj, wiersz jest wspomnieniem czasów, gdy żegluga dalekomorska była jeszcze romantyczną wędrówką pod żaglami po wszystkich oceanach świata. Przypomnijmy, że czasy, w których Masefield służył w marynarce, były końcowym etapem wykorzystywania w transporcie morskim pięknych, ale uzależnionych od kaprysów wiatru żaglowców. Po pierwszej wojnie światowej dawne fregaty i szkunery ostały się wyłącznie jako statki szkolne, służące do treningu kadetów.
Przekład Wiersz Gorączka morza przełożył na język polski Włodzimierz LewikPoeci języka angielskiego. Tom III. Wybór i opracowanie Henryk Krzeczkowski, Jerzy S. Sito, Juliusz Żuławski, Warszawa 1974, s. 144..
Przypisy
Kategoria:Utwory poetyckie Johna Masefielda Kategoria:Literatura marynistyczna