Ferdynand Medyceusz (ur. 9 sierpnia 1663, zm. 31 października 1713) – najstarszy syn wielkiego księcia Toskanii Kosmy III Medyceusza i jego żony Małgorzaty Ludwiki Orleańskiej. Ferdynand był dziedzicem Wielkiego Księstwa Toskanii w latach 1670–1713. Obecnie znany głównie ze swojego artystycznego patronatu, który był kontynuacją medycejskiej tradycji wspierania ludzi sztuki.
Życiorys Ferdynand urodził się we florenckiej siedzibie rodu Medyceuszy Palazzo Pitti jako syn następcy wielkoksiążęcego tronu Kosmy i jego żony Małgorzaty Ludwiki Orleańskiej, wnuczki regentki Francji Marii Medycejckiej. Kiedy rodzice Ferdynanda ostatecznie się rozstali w 1675 roku, jego matka (która gardziła jego ojcem odrobinę mniej niż Florentczycy) wróciła do Paryża, gdzie wstąpiła do klasztoru żeńskiego w Montmartre. Ferdynand był niepodporządkowującym się bigoteryjnemu ojcu młodzieńcem, którym, jak zresztą cała elita wielkiego księstwa, gardził. Opiekę nad chłopcem i jego wychowanie wzięła na siebie jego babka Wiktoria della Rovere.