Do Afryki udał się ponownie w 1964 roku.
W roku 1968 Røed nie był już marynarzem, a pracował jako kierowca ciężarówki podróżując po całej Europie. Od roku 1966 (w tym samym roku wystąpiły pierwsze objawy u Roberta Rayforda) Røed cierpiał na bóle stawów, zapalenie płuc i obrzęk limfatyczny. Jego stan ustabilizował się kiedy został poddany leczeniu, ale znacznie się pogorszył w 1975 roku. Miał spore problemy ze sprawnością motoryczną oraz cierpiał na demencję. Zmarł 24 kwietnia 1976 r. w wieku 29 lat. U jego żony wystąpiły podobne dolegliwości. Zmarła w grudniu. Mimo że dwoje ich starszych dzieci urodziło się niezainfekowanych, ich trzecie dziecko, córka, zmarła 4 stycznia 1976 roku, w wieku lat ośmiu. Była pierwszą udokumentowaną osobą, która zmarła na AIDS poza Stanami Zjednoczonymi. Røed, jego żona i córka zostali pochowani w w Norwegii.