miejsce za Lou Gehrigiem z New York Yankees i Lukiem Applingiem z Chicago White Sox.
W czerwcu 1939 przeszedł do Detroit Tigers, a rok później zdobył z tym zespołem mistrzostwo American League, jednak Tigers przegrali z Cincinnati Reds w World Series 3–4. W lutym 1941 podpisał kontrakt jako wolny agent z Boston Braves, a po rozegraniu ośmiu meczów, w kwietniu 1941 postanowił zakończyć zawodniczą karierę.
Uhonorowanie W 1975 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame. W tym samym roku numer 3, z którym występował, został zastrzeżony przez Cleveland Indians.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda/wyróżnienieLataŹródło6× All-Star 1933, 1934, 1935, 1936, 1937, 1938Baseball Hall of Fame od 1975#3 zastrzeżony przez Indians1975
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Cleveland Indians Kategoria:Baseballiści Detroit Tigers Kategoria:Baseballiści Boston Braves Kategoria:Członkowie Baseball Hall of Fame Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1983