Bitwa o Braniewo 1807 – bitwa stoczona 26 lutego 1807 pomiędzy wojskami francuskimi i prusko-rosyjskimi. Była to bitwa kończąca kampanię zimową podczas I wojny polskiej w Prusach Wschodnich.

Przed bitwą Po najkrwawszej bitwie tej wojny stoczonej w dniach 7-8 lutego 1807 pod Pruską Iławą cesarz Napoleon Bonaparte postanowił, że leża Wielkiej Armii przebiegać będą wzdłuż rzeki Pasłęki do Zalewu Wiślanego. Ruch armii francuskiej został mylnie odczytany przez głównodowodzącego sił sojuszniczych generała Bennigsena jako odwrót i dlatego zlecił swoim siłom posuwanie się za Francuzami. Jedno ze zgrupowań dowodzone przez pruskiego generała von Plötza posuwało się wzdłuż wybrzeża Zalewu Wiślanego kierując się na Braniewo. W dniu 24.02.1807 miasto zostało zajęte przez brygadę straży przedniej pułkownika Maltzhana, a następnego dnia do Braniewa wkroczyły główne siły zgrupowania von Plötza, liczące ponad 2 tysiące żołnierzy pruskich i rosyjskich. Ten spodziewając się dalszego ruchu w kierunku Pasłęka lub Elbląga nie przygotował miasta do obrony. Wysłano tylko patrole, a miasto zabezpieczono linią posterunków forpocztowych w pobliskich wsiach, w Stępniu, Zawierzu i Garbinie.