Here lie comes, holds in mouth this time —What may the thing be? Well, that's prime! Now, did you ever? Reason reigns In man alone, since all Tray's pains Have fished—the child's doll from the slime!
Kiedy pies zamierzał się oddalić, jakiś człowiek, prawdopodobnie uczony, stwierdził, że badanie mózgu zwierzęcia odpowie na pytanie, jak działa jego umysł w tej sytuacji. Ten ktoś polecił schwytać psa i dostarczyć go jemu, by mógł, na drodze wiwisekcji, przekonać się, gdzie mieści się psi rozum.
John, go and catch—or, if needs be, Purchase that animal for me! By vivisection, at expense Of half-an-hour and eighteen pence, How brain secretes dog's soul, we'll see!
Utwór Browninga kojarzy się z Romantycznością Adama Mickiewicza. Ponury jegomość, który chce ciąć psa żywcem, wierzy w swoje „szkiełko i oko” i jest gotów doprowadzić do śmierci zwierzęcia, żeby się dowiedzieć, jak funkcjonuje jego intelekt.
Utwór oparty jest na autentycznym zdarzeniu. W dzieciństwie poeta miał psa o imieniu Taca. Pisze o tym w wierszu „Development” z tomiku Asolando.