Swoją działalność prowadził bezinteresownie nie licząc na zyski. Wskutek tego w 1879 roku utracił majątek i w tym czasie zamknął księgarnię („Gazeta Lwowska” z 7 marca 1885 określiła go, iż w swojej ciężkiej i pełnej poświęcenia pracy więcej był amatorem i mecenasem literatury niż kupcem). W roku 1882 Księgarnia Karola Wilda została przejęta przez Wydawnictwo Gubrynowicz i Schmidt (prowadzone przez Władysława Gubrynowicza, który w przeszłości był praktykantem u K. Wilda, i Władysława Schmidta). Był uznawany za jednego z najważniejszych obywateli Lwowa. Przyczynił się do rozwoju życia umysłowego Galicji w okresie zaboru austriackiego.
Był także działaczem politycznym we Lwowie. Pełnił mandat radnego rady miejskiej Lwowa. W uznaniu jego zasług w 1870 roku został powołany przez miasto na stanowisko posła III kadencji austriackiej Rady Państwa w Wiedniu.
Zmarł 6 marca 1885 we Lwowie w wieku 61 lat. Został pochowany we Lwowie, w pogrzebie uczestniczyli mieszkańcy miasta i przyjezdni, a nad grobem przemawiali Władysław Gubrynowicz i Władysław Bełza. Lwowscy księgarze solidarnie postanowili zamknąć swoje księgarnie na czas pogrzebu Karola Wilda, a także zdecydowali wydać jego życiorys oraz ufundować jemu nagrobek. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.