wykorzystuje nowe procesy projektowania 3D w celu pokonania ograniczeń technicznych tradycyjnych modeli gipsowych, takich jak powiększenia i miniaturyzacja.
Jego prace można znaleźć między innymi w zbiorach British Museum (Londyn), Muzeum Beelden aan Zee (Scheveningen), Muzeum Buitenplaats (Eelde), kolekcji IHK Hanower, prywatny zbiór Silvio Berlusconiego oraz innych kolekcjach prywatnych na całym świecie.
W 1991 otrzymał nagrodę „Pieter d’Hont” dla swojego twórczości. Jego rzeźby były regularnie obecne na targach sztuki, jak PAN Fine Art Fair w Amsterdamie i TEFAF (Europejskie Targi Sztuki Pięknych) w Maastricht. W 2007 roku monografia „Willem Lenssinck” została opublikowana z okazji jego sześćdziesiątych urodzin. Louwman Muzeum w Hadze pokazał jego prace podczas wystawy „Horse Power” w 2015 roku.
Życie prywatne W 2001 roku ożenił się z Catherine Laimböck-Vermeulen, córką malarza Piet Vermeulen. Jest ojcem Jeroen Lenssinck i ojczymem Lia Laimböck, również aktywnych artystów.