mały|Grób Jana Misiewicza na cmentarzu Powązkowskim Jan Misiewicz (ur. 18 czerwca 1894 w Warszawie, zm. 12 sierpnia 1950) – polski żołnierz Legionów Polskich, oficer Wojska Polskiego II RP, podinspektor Policji Państwowej i Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa.
Życiorys Urodził się 16 albo 18 czerwca 1894 w Warszawie. Przed 1914 zdał maturę w Wyższej Szkole Realnej w Krakowie.
Był członkiem Związku Strzeleckiego, a podczas I wojny światowej strzelcem w Pierwszej Kompanii Kadrowej (posługiwał się pseudonimem „Roch”), później wstąpił do Legionów Polskich i jako wachmistrz od grudnia 1914 służył w szeregach 1 pułku ułanów w składzie I Brygady.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego i służył w 1 pułku Szwoleżerów. Został mianowany na stopień podporucznika rezerwy taborów ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 9 dywizjonu taborów w Brześciu nad Bugiem. W 1916 wstąpił do Milicji Miejskiej w Warszawie, a od 1919 służył w Policji Państwowej. Był ochotnikiem wojny polsko-bolszewickiej. W latach 1935–1939 pełnił funkcję zastępcy komendanta wojewódzkiego w Łucku oraz komendanta wojewódzkiego Policji w Tarnopolu.