doriae (Salvadori, 1868) – Irak, wschodni Półwysep Arabski na wschód po Pakistan i przyległy obszar północno-zachodnich Indii
2 maja 1997 zabłąkany osobnik pojawił się w delcie rzeki Göksu; było to pierwsze stwierdzenie gatunku w Turcji. Zagubione ptaki pojawiały się też na Malcie, do 1977 włącznie odnotowywane były 13 razy.
Morfologia Długość ciała wynosi 19–23 cm, masa ciała u samców podgatunku nominatywnego: 39–47 g, u samic: 30–39 g; u samców A. a. doriae: 47–51 g.
Opis dotyczy podgatunku nominatywnego. Wierzch ciała piaskowy, czerwonawy, jaśniejszy na kuprze i górnych pokrywach ogonowych, a bardziej szary na głowie i karku. Lotki ciemnobrązowe, u nasady białe. Lotki II rzędu białe, na środku widnieje czarna plama. W locie dobrze widoczne są podwójny biały pas na czarnym skrzydle i czarno-biały ogon. Spód ciała biały lub jasnopłowy, na piersi dostrzec można ciemnobrązowe plamy. W upierzeniu dymorfizm płciowy nie występuje, samice są jednak mniejsze. Tęczówka brązowa, górna szczęka ołowianoszara lub szarobrązowa, żuchwa jaśniejsza. Nogi i stopy białawe, w kolorze porcelany. Osobniki z Wysp Zielonego Przylądka w porównaniu do ptaków podgatunku nominatywnego są na grzbiecie ciemniejsze, bardziej brązowe (zwłaszcza między skrzydłami i na kuprze), do tego cechują je krótsze dzioby. U reprezentantów A. a.