120 z nich udało się zdjąć, z czego ponad połowa (67) trafiła do Muzeum Narodowego w Warszawie. Pozostałe przedstawienia trafiły do Narodowego Muzeum Sudanu w ChartumieJakobielski 2014 r., wywiad.
mały|upright=0.6|Pustelnik Amone (IX w.). Muzeum Narodowe w Warszawie|lewo Malowidła w katedrze Faras powstawały od ok. połowy VIII w., co czyni je najstarszymi malowidłami nubijskimi. Choć twórcy tych dzieł pozostają dla nas anonimowi, można jednak na ich podstawie chronologicznie prześledzić zmiany stylu, które wprowadzały następujące po sobie szkoły malarzy tworzących w katedrze. Mając także dostęp do pomocy w postaci bogatych danych archeologicznych i epigraficznych (takich jak stela fundacyjna biskupa Paulosa, inskrypcje nagrobne, podpisy pod malowidłami oraz słynna lista biskupów), Kazimierz Michałowski wyróżnił następujące okresy malarstwa w Faras: styl ciemny i jasny fioletowy, chociaż niektóre malowidła z tego okresu są zdominowane przez kolor stalowo-szary (VIII w.), styl biały (IX w.), styl żółto-czerwony (X w.) oraz wielokolorowy (XI–XIV w.). Bogaty zestaw malowideł zachowanych z katedry w Faras ukazuje unikalny program ikonograficzny, w którym została zaprezentowana niekonwencjonalna sukcesja od Anny, matki Maryi, przez Maryję, matkę Jezusa, do matki nubijskiego króla. mały|Św. Jan Złotousty (druga poł. IX w.).